مدیرکل تبلیغات اسلامی گیلان گفت: عمل و پیروی از سیره پیامبر (ص) منشأ پیروزی انقلاب اسلامی بود.

به گزارش خبرگزاری فارس از رشت حجت‌الاسلام والمسلمین جمال یاری ظهر امروز در مراسم رحلت پیامبر اکرم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) در مصلای امام خمینی (ره) این شهر اظهار کرد: شخصیت پیامبر عظیم‌الشأن اسلام به حدی بالاست که اگر بخواهیم از وی تعریف کنیم، قطعا باید از دو زبان قرآن و عترت سخن بگوییم.

وی با اشاره به اینکه قرآن وی را خوب معرفی کرده و عترت نیز که هر دو از یادگاران پیامبر (ص) است از ایشان به خوبی یاد می‌کند، تصریح کرد: از جمله سخنان آن حضرت در ساعات و روزهای آخر عمر با برکت ایشان عمل به قرآن و احترام به اهل بیت (ع) بوده است.

مدیرکل تبلیغات اسلامی گیلان با بیان اینکه قرآن در ابعاد مختلف اخلاق، اسوه بودن و... وی را معرفی می‌کند، اضافه کرد: خداوند بهترین معلم و بالاترین مفسر قرآن را فرستاده و ابعاد وجودی پیامبر (ص) در قرآن بسیار وسیع است.

وی‌ یکی از ویژگی‌های بارز زندگانی حضرت محمد (ص) را تعامل با مردم و اخلاق نیکو دانست و عنوان کرد: پیامبر (ص) با مردمانی که بویی از اسلام و انسانیت نبرده بودند با اخلاق، گذشت و تعامل رفتار کرد.

یاری با تاکید بر اینکه اگر تعامل بر مبانی قرآن، اخلاق و اعتقادات باشد قطعا تاثیر بسزایی دارد، خاطر نشان کرد: خداوند در قرآن چند‌ مرتبه بر مومنان منت گذاشته و نعمت‌های بزرگی را به بندگان ارزانی داشته است.

مدیرکل تبلیغات اسلامی گیلان‌ ادامه داد: در قرآن آمده است که خداوند فرموده به مومنان منت گذاشتیم و پیامبری از جنس خودتان گذاشتیم تا انسان‌ها را به حکمت، دانش و توحید دعوت کند و آنها را از جهل رها کند.

وی بیان کرد: امروز اگر صاحب انقلابی در کشور هستیم که در دنیا آرامش را از دشمنان گرفته و آنها را سرگردان کرده است، چیزی جز عمل به روش و سیره پیامبر اکرم (ص) نیست و انقلاب اسلامی به تبعیت از پیامبر اکرم (ص) به پیروزی رسیده است.

یاری با اشاره به اینکه مسئولیت پیامبر (ص) بسیار بالا بود و در طول 3 سال در دعوت علنی محدودیت داشت، افزود: بعضی از افراد در زمان ایشان از وی معجزه می‌دیدند ولی باز هم به وی ایمان نداشتند.

وی با تاکید بر اینکه امروز عده‌ای در مقابل فرهنگ دینی و اسلام کمترین پذیرش را ندارند و از روی دشمنی و عناد با دین سخن می‌گویند، خاطر نشان کرد: در سراسر دنیا وقتی که جمعیتی در برابر ظلم و نژادپرستی فریاد اسلامی سر می‌دهند، دشمنان مایل نیستند سخن حق را بشنوند و گاهی از مواقع جنایات آنها در قبال مردم به اوج خود می‌رسد.

این مسئول، اضافه کرد: فریاد مظلوم‌خواهی ملت ایران و ملت‌های مسلمان در جریان بیداری اسلامی برای اهداف دین اسلام، استقلال و مبارزه با الگوی استکباری دشمنان انقلاب است و امروزه ملت‌های مسلمان بیدار شده‌اند.

به گزارش فارس، پیش از برگزاری این مراسم، هیئت‌های مختلف عزاداری رحلت پیامبر اکرم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) از مسیر‌های تعیین شده با حضور پرشور مردم در مصلای امام خمینی (ره) تجمع کردند و به عزاداری پرداختند.

۲) نماز نور مؤمن

۳) نشانه ایمان

۴) نماز ستون دین

۵) پرچم اسلام

الصلاه علم الاسلام
نماز، پرچم اسلام است ( کنز العمال ، ج ۷، ص ,۲۷۹ حدیث ۱۸۸۷ )

مردم نوعاً علاقه‌مندند كه آخرين سخن و گفتار پاياني شخصيت‌هاي بزرگ و انسان‌هاي قدّيس را بدانند و كدام شخصيت همانند رسول خداست و چه كسي به پايه‌ي كمالات آن بزرگوار مي‌رسد و چه كسي است‌كه نخواهد آخرين‌كلام پيامبراكرم وسخن پاياني حضرت خاتم الانبياء صلي الله عليه و آله را بداند و بفهمد؟

جابر بن عبدالله مي‌گويد: كعب الاحبار از عمر پرسش‌كرد: «آخرين سخن پيامبر چه بود؟» او گفت: «از علي عليه السلام بپرس!» كعب به نزد حضرت علي عليه السلام آمد و همين پرسش را از آن حضرت نمود. علي عليه السلام فرمود:
اسندت رسول الله الي صدري فوضع رأسه علي منكبي فقال: الصلاة الصلاة
رسول خدا را به سينه خود گرفتم پس سر مباركش را بر دوش من گذاشت و فرمود: نماز، نماز.

يعني آنچه كه بايد بدان سخت پاي‌بند باشيد و جداً از آن مراقبت نماييد و نگذاريد ضايع شده و خفيف و بي‌بها گردد، نماز است. بايد با تمام توان و همة امكانات از آن مراقبت و پاسداري كنيد و با اعزاز، تكريم، خضوع و خشوع تمام آن را به جا آوريد.
كعب الاحبار با شنيدن اين جمله گفت:

كعب الاحبار كه سابقه‌ي كتب انبيا و پيامبران خدا را داشته مي‌گويد: «اين روش انبياي الهي از دير زمان است كه در آخرين لحظات عمر خود به نماز، توصيه مي‌كردند.»

يکي از مباحث کليدي، شناخت سيره اقتصادي معصومان(ع) است که در اين ميان، چگونگي کسب در آمد و هزينه کردن آن در زندگي، از اهميت ويژه اي برخوردار است؛ لذا اين موضوع را در سيره فردي و خانوادگي پيامبر(ص) مورد بررسي قرار مي دهيم.

الف. منابع درآمدي حضرت

زندگي 63 ساله پيامبر(ص) را اگر به سه دوره«کودکي و نوجواني»، «تشکيل خانواده» و«پيامبري و حکومت» تقسيم کنيم، منبع تأمين مخارج زندگي حضرت، بدين قرار خواهد بود:

1. ارث پدري و حمايت مالي عمويش ابوطالب: البته آن حضرت در اين سنين، گوسفندان خود و عشيره اش را به چراگاه مي برد و به امر«چوپاني» اشتغال داشت، و زماني هم همراه عمويش و نيز در کاروان تجاري خديجه(س) به کار«تجارت» مشغول شد.[1]

2. ثروت همسرش حضرت خديجه(س): در دوره جاهليت، حضرت خديجه(س) – بانوي ثروتمند قريش – کاروان هاي متعدّدي به مناطق گوناگون مي فرستاد. وي بعد از ازدواج با حضرت محمد(ص) تمام دارايي خود را به ايشان بخشيد و آن حضرت هم تا پايان عمرش از حمايت هاي معنوي و مادّي امّ المؤمنين خديجه(س) ستايش و تجليل مي کرد.[2]

3. خمس: بر اساس حکم قرآني(انفال/41) يک پنجم سود خالص درآمد ساليانه و امور ديگر – با شرايط ويژه فقهي – به خداوند، پيامبر و سادات نيازمند، تعلّق دارد که البته حضرت از حقّ خدادادي اش(سهم معصوم(ع)) هم کمتر استفاده شخصي مي برد.

4. غنائم جنگي: پيامبر(ص) هم در«غزوات» بسان يک رزمنده معمولي، از غنائم جنگي سهم مي برد.

5. بيت المال: در هنگام تقسيم درآمد حکومتي، پيامبر(ص) هم چون يک شهروند جامعه اسلامي و به طور مساوات، سهميه خود و خانواده اش را جدا مي کرد؛ گر چه باز هم در مواقعي سهم خود را به«نيازمندان» اختصاص مي داد.[3]

6. هدايا: اصحاب و برخي از سران قبائل و رؤساي کشورها(مثل: پادشاه حبشه و قيصر روم) هداياي گوناگوني به خدمت پيامبر(ص) تقديم مي کردند.[4] و يا به ميزباني آن حضرت، مفتخر مي شدند؛ چنان که آن حضرت مي فرمود: اگر شانه گوسفندي به من هديه دهند، مي پذيرم و اگر دعوتم کنند، اجابت مي کنم.[5] اگر مؤمني به خوردن يک ذراع گوسفند دعوتم کند، مي پذيرم... و اگر مشرک يا منافقي شتري بکشد و دعوتم کند، قبول نمي کنم...[6] حال، ممکن است اين پرسش مطرح شود: «ميراث مادّي و مالي حضرت، چه موارد و مبالغي بوده است؟» امام صادق(ع) در اين زمينه مي فرمايد: «وقتي پيامبر(ص) رحلت کرد، از خود دينار، درهم، غلام، کنيز، گوسفند و شتري به جا نگذاشت مگر شتر سواري خود را. و چون به رحمت الهي واصل شد، زرهش نزديک يهودي – از يهوديان مدينه – براي بيست صاع جو، که براي نفقه خانواده اش از او قرض گرفته بود، در گرو بود.»[7]

سيره اقتصادي پيامبر اعظم (ص) مي تواند موضوع يک پژوهش مفصل با ابعاد گوناگون قرار گيرد. منظور ما از سيره اقتصادي پيامبر اعظم (ص)، آن دسته از گفتار و کردار آن حضرت، يا تاييدات ايشان بر گفتار و کردار ديگران است که ارتباط مستقيم يا غير مستقيم با موضوعات اقتصادي دارد و از جمله آنها، احکام فقهي است. در اين نوشتار، برخي از اين مباحث، به اختصار و به فراخور حجم مقاله، بيان گرديده است.

وجود مبارک پيامبر اعظم (ص ) به کار و تلاش اقتصادي در جهت تامين معاش روزمره بسيار اهميت مي دادند و در کنار اين رهنمود، که: (دوستي دنيا ريشه همه بدي هاست.)، مي فرمودند: (الکاد علي عياله کمجاهد« في سبيل الله) يعني کسي که با دسترنج خويش زندگي و معاش خود و عيالش را تامين کند، مانند رزمنده اي است که در راه خدا مي جنگد.) و نيز: (طلب الحلال فريضه علي کل مسلم« و مسلمه«) به دست آوردن روزي حلال بر هر زن و مرد مسلمان واجب است. آن وجود مبارک خود از کودکي، مخالف بطالت و تنبلي و دائم در حال تلاش سازنده بود. در يکي از روزهايي که در کفالت حليمه بود از او پرسيد: برادرانم روزها کجا مي روند؟ حليمه گفت: گوسفندان را به چراگاه مي برند. گفت: من هم از امروز با آنان خواهم بود.

مدتي نيز به شباني گوسفندان ابوطالب مي پرداخت. در اولين سفر تجاري به همراه ابوطالب به شهر بصري رفت و رموز کار تجارت را در ضمن آن فرا گرفت. در کتاب هاي تاريخي آمده است که پيامبر مدتي از عمر خويش را به چوپاني گذراندند. اين جمله را از ايشان نقل نموده اند که فرمود: (من مدتي گوسفندان اهل مکه را در سرزمين «قراريط» شباني مي کردم.

به گواهي امام موسي کاظم (ع )، حضرت پيامبر(ص) با دست خودکار مي کردند و از آن ارتزاق مي نمودند. حسين بن علي بن حمزه از پدرش نقل مي کند که امام کاظم (ع ) را ديدم که در زمين خود سخت کار مي کردند و از تمام وجود ايشان عرق مي ريخت. به او گفتم: فدايت شوم مردان کجايند؟ فرمود: علي، بدان کساني کار مي کردند که از من و پدر من برتر بوده اند! گفتم: چه کساني؟ فرمود: رسول خدا (ص ) و امير مو منان (ع) و تمام پدران من با دستان خود کار مي کردند و تلاش کار، سيره پيامبران، جانشينان و همه صالحين است.

پيامبر اعظم (ص ) بهترين کارها را کاري مي دانست که با دست انجام پذيرد و از ميان کسب ها بزازي و عطرفروشي را مي ستود. او اهل حرف را مي ستود و مي فرمود: خداوند اهل حرفه امين را دوست دارد.

از صفات حميده حضرت، سکوت و انديشيدن دائمي بود. او هيچ کاري را بدون تفکر انجام نمي داد. امام حسين (ع ) گويد از پدرم امير مومنان در مورد سکوت آن حضرت سوال کردم.

فرمود: سکوت حضرت به دليل بردباري، دورانديشي، اندازه قرار دادن و تفکر بود. مردي نزد رسول خدا(ص ) آمد و گفت: يا رسول الله مرا اندرزي ده. حضرت فرمود: اگر نصيحت کنم عمل مي کني؟ مرد جواب مثبت داد. (حضرت سه بار اين سوال را تکرار کردند) آنگاه فرمود:

همچنين حضرت چنين فرمود: دعاي چند طايفه مستجاب نمي گردد: کسي که مال خود را بدون نوشته و شهود قرض دهد. کسي که تمامي مال خود را که خداوند به او داده در راه او انفاق کند و چيزي براي خود نگاه نداشته، به درگاه خداوند دعا کند که به من روزي بده.

خداوند مي گويد: مگر من به تو ثروت ندادم، چرا ميانه روي نکرده و اسراف نمودي؟ همچنين مردي که به دنبال کسب و روزي نرود و بگويد: خداوندا به من روزي عنايت کن. خداوند گويد: بنده من! راه را بر تو نبستم و تو را سالم نمودم و زمين من هم واسع است چرا بيرون نمي روي و طلب روزي نمي کني؟

تاکيد فراوان روايات به شکل هاي گوناگون بر ميانه روي نشانگر آن است که عدم رعايت اين اصل مهم چه در مسائل عبادي و معنوي و چه در مسائل مادي و اقتصادي، موجب بروز مشکلات و ناراحتي ها خواهد گرديد.

امام صادق (ع) فرمودند: کسي از پيامبر چيزي نمي خواست مگر آنکه آن حضرت مي بخشيد. يکبار زني پسرش را خدمت حضرت فرستاده و گفت: (نزد پيامبر(ص) برو و از او چيزي بخواه. اگر فرمود چيزي نزد ما نيست، بگو پيراهنت را به من بده!) امام صادق فرمود: رسول خدا (ص) پيراهن خود را درآورد و به او داد. در اين هنگام خداوند پيامبرش را به ميانه روي سفارش نمود و اين آيه را نازل نمود: که دست خود را بسته به گردن خويش ميفکن (ترک انفاق و بخشش منما) و کاملا هم باز مگذار تا اينکه ملول و تهيدست گردي !

::.مقام معظّم رهبری(مدظلله العالی):
امروز امّت اسلام و ملّت ما بیش از همیشه به پیامبر اعظم(ص) خود نیازمند است.به هدایت او،به بشارت او،به پیام و معنویت او،به رحمتی که او به انسان ها درس داد.

****************